Chemiczne rakietowe systemy napędowe satelitów wykorzystują hydrazynę oraz jej pochodną – monometyl hydrazyny, a także tlenki azotu jako typowe materiały pędne. Wiele prac rozwojowych na całym świecie skupia się na opracowaniu komponentów i podsystemów napędowych, będących ekologiczną alternatywą dla tradycyjnych i zarazem toksycznych rozwiązań. Zadaniem projektu GRACE II jest dalszy rozwój jednego z podstawowych podsystemów napędowych satelity geostacjonarnego – silnika typu LAE (Liquid Apogee Engine), służącemu osiągnięciu docelowej orbity. Silnik wykorzystuje wysoko stężony nadtlenek wodoru jak utleniacz, który w połączeniu z paliwem o znacznie obniżonej toksyczności dostarcza osiągów zbliżonych do tych, uzyskiwanych przez tradycyjne materiały pędne. Dzięki zastosowaniu alternatywnych, niskotoksycznych materiałów pędnych, może w przyszłości stać się częścią zupełnie nowego – ekologicznego – systemu napędowego, pomagając zredukować koszty obsługi przedstartowej satelitów. Osiągnięty w pierwszej fazie projektu poziom technologiczny TRL 3 jest aktualnie podwyższany do wartości TRL 5 w 9-punktowej skali ESA. Oznacza to, że zweryfikowane wstępnie w warunkach laboratoryjnych założenia koncepcji będą ulepszane w kierunku uzyskania demonstratora technologii o cechach zbliżonych do finalnego produktu.
Koordynator projektu: dr inż. Paweł Surmacz
Tel.: (+ 48) 22 188 37 98
E-mail: pawel.surmacz@ilot.lukasiewicz.gov.pl
Termin realizacji: 19.11.2019 – 18.05.2022
Instytucja finansująca: ESA – European Space Agency
Nazwa programu: NMS-Poland
Konsorcjum: Sieć Badawcza Łukasiewicz – Instytut Lotnictwa (Polska), Deutsches Zentrum für Luft und Raumfahrt e.V (DRL) (Niemcy)
